Archief van mogelijk verlies brengt het boek van Tine Hens tot leven in een poëtische herinneringstuin. Negen gestorven bomen, slachtoffers van droogte, verzilting, bosbrand en keverplagen, dragen verhalen van bedreigde dieren en verdwijnende natuur. Met een compositie van Ellen Jacobs, houtsneden van Jan De Kinder, een sculptuur van Lola Daels en een luik over het Brusselse landschap i.s.m.KBIN.

 

In Archief van mogelijk verlies vertelt auteur Tine Hens in twaalf hoofdstukken het verhaal van evenveel gewone planten en dieren, maar ook natuurverschijnselen als sneeuw, gletsjers of iets schijnbaars vanzelfsprekend als ‘de duisternis’ en ‘stilte’ die dreigen te verdwijnen door te intense menselijke activiteit. Het boek raakt aan rouw, verlies, pijn en verdriet, maar het overkoepelende thema is de liefde voor al het wonderlijke om ons heen.

De combinatie van verdriet en verwondering zit ook in de installatie die bij het boek hoort.
Negen bomen, negen klimaatslachtoffers die stierven door verzilting, droogte, bosbrand, een keverplaag. Samen vormen de sokkels een herinneringstuin waarop de paling, de olm, vuurvliegjes te zien zijn. Maar ook verschroeid veen uit de Hoge Venen. Uit een van de sokkels klinkt de compositie die Ellen Jacobs maakte met alle geluiden die bij het boek horen.
Op de grond liggen keien uit Chesil Beach, meer dan 900 in totaal, een voor elk dier dat sinds de dodo uitstierf. Tussen de bomen hangen de houtsneden van kunstenaar Jan De Kinder waarmee ieder hoofdstuk van het boek opent.
Speciaal voor Etterbeek wordt de bestaande expo uitgebreid met een nieuw werk en een nieuw luik.
‘Huil als je me ziet’, is een sculptuur van de Brusselse kunstenaar Lola Daels, geïnspireerd op de zogenaamde Hongerstenen die in rivieren zichtbaar worden wanneer ze uitdrogen. Steeds vaker worden die stenen zichtbaar.
In ‘Dit is mijn huis/C’était ma maison’ worden in samenwerking met het Natuurhistorisch museum van Brussel de planten en dieren getoond die hier leefden en groeiden toen Brussel nog een moeras was en rivieren als de Senne en de Maalbeek het land vormden.

Tine Hens (Leuven, 1974) is historicus en auteur van Het klein verzet (EPO, 2015), een verslag van een tocht door Europa naar hoe het anders kan; Het is allemaal de schuld van de Chinezen! (EPO, 2021) over typische dooddoeners in klimaatgesprekken en De wereld die we delen, (EPO, 2022) over de mens als deel van al het leven op deze planeet.

Ellen Jacobs (1996) studeerde in juni 2021 af aan het KASK & Conservatorium in Gent als componist bij Daan Janssens en kreeg masterclasses van componisten als Oscar Bettison, Ansgar Beste en Malin Bång. Ze werkte onder andere met HERMES ensemble, Erämaa Trio, Virago Symphony Orchestra, gitaarduo STOOM en núna ensemble. In haar praktijk zoekt ze de grens tussen de geluiden die ons omgeven en muziek.

Jan De Kinder (1964, Dendermonde) studeerde Grafische vormgeving aan het Sint-Lucasinstituut in Brussel en is schrijver, illustrator en beeldend kunstenaar. Sinds zijn debuut Mathilde (2002) verschenen zijn prentenboeken in meer dan 20 talen.
Mijn oma werd genomineerd voor de Boon, de World Illustration Awards en voor de Biënnale van Bratislava.

Lola Daels (1990, Jette) woont en werkt in Brussel. Ze behaalde in 2014 haar master beeldende kunsten aan Luca School of Arts, Brussel. Haar werk onderzoekt onze relatie met onze wereld en was eerder te zien in groepstentoonstellingen in onder meer Bozar (BE), Extracity Kunsthal (BE), Art Sonje Center Seoul (KR) en Kunsthal Aarhus (DK).