Een meester-glazenier tussen traditie en moderniteit
Pierre Majerus (1941‑1994) is een belangrijk figuur in de Belgische glas‑in‑loodkunst. Hij volgt een opleiding monumentale kunsten aan het Institut Saint-Luc in Brussel en wint in 1965 de eerste prijs van de wedstrijd “Jeune Vitrail Belge”, het begin van een bijzonder vruchtbare carrière. Zijn atelier, dat hij datzelfde jaar opricht, groeit al snel uit tot een referentie voor het creëren en restaureren van glas‑in‑loodramen, zowel in België als in het buitenland.
Majerus onderscheidt zich door zijn vermogen om traditie en moderniteit te combineren. Hij blaast oude technieken nieuw leven in, zoals het gebruik van opaalglas, dat sinds de jaren 1940 in onbruik was geraakt, en experimenteert tegelijk met gedurfde materialen en vormen. Zijn artistieke aanpak wordt gekenmerkt door een subtiel spel van kleur, licht en transparantie, wat resulteert in glasramen die zowel poëtisch als eigentijds zijn. Hij paste het glas‑in‑lood bovendien aan de technische uitdagingen van zijn tijd aan, onder meer door het te integreren in dubbel glas, waardoor deze kunstvorm kon blijven bestaan in een periode van snelle modernisering. Tot zijn meest opmerkelijke realisaties behoren glasramen voor openbare gebouwen, kerken, hotels en restaurants. Zijn eerste grote opdracht, in 1969, voor het rusthuis “Maria Assumpta” in Dilbeek, geeft hem de kans om een gedurfde grafische stijl en warme kleurenpaletten te ontwikkelen, wat lovende kritieken oplevert. Hij werkt ook aan projecten voor de abdijkerk van Saint‑Hubert en creëert werken voor diverse publieke en private ruimtes, waarmee hij bijdraagt aan de heropleving van glas‑in‑lood als een volwaardig element van de hedendaagse architectuur.
Waversesteenweg, Jachtlaan: Etterbeek, hoofdstad van het glas-in-loodraam
Pierre Majerus is onlosmakelijk verbonden met de gemeente Etterbeek. In 1965 richt hij er zijn eerste atelier op, aan de Waversesteenweg 487. In 1982 verhuist hij naar de Jachtlaan 62, in een voormalige fabriek die wordt omgevormd tot een lichte, open creatieve ruimte. Deze plek wordt het hart van zijn werk, maar ook een centrum voor vakmanschap en behoud van de glas‑in‑loodkunst.
Vandaag leeft het erfgoed van Majerus in Etterbeek voort via twee belangrijke instellingen:
- Het Centre Belge du Vitrail Pierre Majerus, een vzw die cursussen, tentoonstellingen en erfgoedklassen aanbiedt en zo zijn vakmanschap en passie voor glas‑in‑loodramen levend houdt.
- De stichting “Fondation pour le Vitrail Pierre et Marcelle Majerus-Nizet”, opgericht in 2011, die zijn archieven en werken bewaart en onderzoek en restauratie in dit domein stimuleert. De stichting organiseert regelmatig tentoonstellingen en neemt deel aan lokale culturele evenementen, zoals het Kunstenaarsparcours van Etterbeek.
Na zijn overlijden in 1994 zet zijn echtgenote, Marcelle Majerus‑Nizet, het atelier voort. Ze bouwt zijn werk verder uit en stelt de ruimte open voor jonge kunstenaars. Dankzij de stichting en het centrum blijft Etterbeek een belangrijke plek voor liefhebbers van glas‑in‑loodkunst.